مطالبه گری جدی نداشتیم
بدون خرد جمعی و تشکلی نمیشود در اقتصادی که ۸۰ درصد آن دولت حضور دارد کارکرد مفیدی داشت.
امین بیدی ؛ کاندید انتخاباتی هیئتمدیره هفتمین دوره انجمن صنفی انبوهسازان ساختوساز استان تهران
مطالبه گری جدی نداشتیم
بدون خرد جمعی و تشکلی نمیشود در اقتصادی که ۸۰ درصد آن دولت حضور دارد کارکرد مفیدی داشت.
امین بیدی مهندس ساختمان، عضو نظاممهندسی ساختمان استان تهران، مدیرعامل گروه مهندسی و انبوهسازی تیر ناوه، رئیس هیئتمدیره شرکت حدید سازه پرند هستم.
با علاقه به کار تشکلی و اعتقاد راسخ به تقویت همگرایی بخش خصوصی دارم سالها تجربه، کار تشکلی را به من آموخت، بدون خرد جمعی و تشکلی نمیشود در اقتصادی که ۸۰ درصد آن دولت حضور دارد کارکرد مفیدی داشت. در این شرایط بهجز همافزایی و همراهی راهی برای ظهور در مسکن نخواهیم داشت. بنده با روش گدایی کردن از دولت بهشدت مخالفم و آن را زیبنده شرکتهای و انجمنهای توانمند نمیدانم. ساختار اقتصادی دولت هیچ حقی برای هیچ صنعتی قائل نیست بهویژه صنعتی به بزرگی ساختمان.
این مهم جز با همدلی ، باهم شدن، مطالبه گری محکم و با صدای بلند که متأثر از توانمندی است، نداریم. ظرفیتهای زیادی در کشور وجود دارد که میتواند مولد باشد و دولت از ارائه آن پرهیز میکند.
درمجموع فرای سلایق و علایق مختلف اگر همه بر هدف متمرکز شوند و همه اعضا در انجمن حضور یابند و صحبتها شنیده شود منتج به تصمیم جمعی میشود که با تمام قدرت هیئتمدیره انجمن میتواند نمایندگی کند و اعضا نیز پشتیبانی کنند.
مورد قابلتوجهی که به آن اعتقاد جدی دارم حذف قراردادهای یک طرفه است که دولت از موضع قدرت شرایط پیمانکاری را مقرر مینماید. قراردادی که فقط منافع کارفرما در آن دیدهشده و نتیجهاش نافرجامی پروژههاست. اتفاقی که پیمانکاران زیادی امروز با آن مواجه شدهاند. قراردادها باید توسط متخصصین این کار تنظیم شود و این جز در انجمن صنفی انبوهسازان محقق نمیشود. نمونه کاملتر قراردادی که در طرح اقدام ملی و جهش مسکن میان راه و شهرسازی و انجمن انبوهسازان استان تهران اتفاق افتاد.
مورد سوم قابلتوجه باوجود تخصصهای مختلف در بخش ساختمان و ضرورت صنعتی سازی در ساخت ساز باوجود انجمنهای متعدد که بهطور مجزا خواهان اصلاحات هستند باید با اجماع مطالبات خود همه مقولات ساختمان را در قالب یک پکیج درآورده و به انجمن مربوطه ارائه دهیم و در کنار هم یک پروژه ملی را تعریف نماییم.
باوجود پروژههای همچون اکباتان، بهجتآباد و شهرک امید در کارنامه کشور وضعیت امروز مسکن اسفبار است که همه آن به عهده دولت نیست بلکه انبوهسازان نیز در این وضعیت مؤثر بودهاند. علیرغم توانمندی انبوهسازان مطالبه گری جدی نداشتیم. بسیاری از شرکتهای خیلی بزرگ از بین رفتند یا در حال حذف شدن هستند. تجربه ایجاد تعاونی توسعه سازه فولادی ایرانیان با سرمایه اندک ۵۰۰ میلیون تومان تشکیل داریم و امروز با حضور ۱۲۰ شرکت در این تعاونی سرمایهای معادل ۱۲۵ میلیارد را طی ۵ سال دارد و وارد بورس شد. باوجود صندوق اعتباری سازه در انجمن انبوهسازان استان تهران امروز اثری از آن نیست. نیاز به احیا دارد.
درمجموع باید گفت با حضور مؤثر اعضا، تقویت تأمین مالی و همدلی در مسیر توسعه گری انجمن صنفی انبوهسازان استان تهران قرار خواهیم گرفت.